Jakie wieloryby możesz zobaczyć z Tromsø

Wieloryby nie przypływają zimą do północnej Norwegii dla widoków. Przypływają po śledzie i ta jedna ryba wyjaśnia, dokąd płyną łodzie. Wyjaśnia też, dlaczego niektóre gatunki widzisz znacznie częściej niż inne.

Wszystko zaczyna się od śledzi

Każdej zimy ogromne stado norweskiego śledzia, który odbywa tarło wiosną, wpływa do fiordów północnej Norwegii, żeby przeczekać ciemne miesiące, zanim ruszy wzdłuż wybrzeża na południe na tarło. Orki i humbaki podążają za rybami. To, gdzie osiadają śledzie, zmienia się na przestrzeni lat. Mniej więcej dekadę temu zimowały blisko Tromsø, a wieloryby żerowały w fiordach niedaleko od miasta.

W ostatnich zimach ławice gromadziły się dalej na północ, na wodach wokół Skjervøy i Kvænangen. Dlatego łodzie dzienne płyną teraz od dwóch i pół do trzech i pół godziny w każdą stronę. Nasz poradnik o Skjervøy wyjaśnia tę zmianę i rejsy z autobusem i łodzią, które za nią podążają.

Wieloryby zwykle przypływają pod koniec października lub w listopadzie i zostają do stycznia, a czasem do lutego. Szczyt przypada na grudzień i styczeń. Poradnik kiedy jechać omawia sezon miesiąc po miesiącu.

Orki

Orki, nazywane też miecznikami, to najbardziej efektowne zwierzęta na tych wodach. Są czarne z wierzchu, z białą plamą za każdym okiem i jasnoszarym siodłem za płetwą grzbietową. Płetwa mówi, kto jest kim. Dorosły samiec ma wysoką, prostą płetwę, która może sięgać około 1,8 m, a samice i młode mają krótszą, zakrzywioną.

Norweskie orki żyją w grupach rodzinnych i specjalizują się w śledziach. Współpracują, by zagnać ławicę w ciasną kulę tuż pod powierzchnią, uderzają w nią ogonami, żeby ogłuszyć ryby, a potem zjadają je jedną po drugiej. Naukowcy nazywają to żerowaniem karuzelowym. Z łodzi widzisz krążące płetwy i białe rozbryzgi tam, gdzie ogony uderzają o wodę, a w sam środek nurkują mewy. Orki są ciekawskie. Od czasu do czasu stado przepływa tuż przy kadłubie.

Humbaki

Humbaki są dużo większe, dorosłe mają około 12 do 16 m. Ich długie płetwy piersiowe, od których pochodzi druga polska nazwa gatunku, długopłetwiec, mogą osiągać mniej więcej jedną trzecią długości ciała, a mała płetwa grzbietowa siedzi na garbie, któremu humbak zawdzięcza swoje imię. Pierwsze, co zwykle zauważasz, to wydmuch, krzaczasty słup oddechu wysoki na kilka metrów, który wisi w zimnym powietrzu. Gdy humbak nurkuje głęboko, wygina grzbiet i unosi ogon, pokazując wzór na jego spodzie, po którym naukowcy rozpoznają osobniki.

W fiordach często żerują blisko orek, wystrzeliwując w górę przez kulę śledzi z szeroko otwartymi paszczami i korzystając z ryb, które zgromadziły orki. Wiele z tych humbaków przepływa później tysiące kilometrów do wód rozrodczych na Karaibach lub u wybrzeży Afryki Zachodniej.

Dwa humbaki żerujące przy powierzchni pod gęstą chmarą nurkujących mew

Płetwale zwyczajne i rzadsi goście

Płetwale zwyczajne to drugie co do wielkości zwierzęta na Ziemi i regularnie pojawiają się wśród śledzi. Są długie i smukłe, z wysokim, wąskim wydmuchem i małą, odchyloną do tyłu płetwą daleko na grzbiecie. Rzadko unoszą ogon. Płetwale karłowate są mniejsze, około 7 do 9 m, i łatwo je przeoczyć, bo ich wydmuch jest słaby, a na powierzchni pokazują się tylko na chwilę. Kaszaloty żyją głównie wzdłuż głębokiej krawędzi szelfu, dalej w morzu, i w fiordach pojawiają się tylko od czasu do czasu.

Skua Nature wymienia cztery możliwe gatunki na swoim rejsie (orki i humbaki oraz płetwale karłowate i zwyczajne), co dobrze podsumowuje sezon. Luki wypełniają mniejsze zwierzęta. Morświny pokazują małą trójkątną płetwę i zwykle trzymają się z dala od łodzi. Bieliki, o rozpiętości skrzydeł znacznie ponad 2 m, to częsty widok wzdłuż wybrzeża.

Jak je rozróżnić

GatunekRozmiarWydmuchPłetwa i ogonZwykle widać
Orka6–8 mKrótki i niski, widoczny w zimnym powietrzuWysoka czarna płetwa; ogon rzadko widocznyKrążenie wokół śledzi w grupach rodzinnych
Humbak12–16 mWysoki i krzaczastyMała płetwa na garbie; ogon uniesiony przed głębokim nurkowaniemWypady przez ławice śledzi, często przy orkach
Płetwal zwyczajnyOkoło 20 mWysoki i wąskiMała, odchylona płetwa daleko z tyłu; ogon rzadko widocznySzybkie przepłynięcia wzdłuż żerowiska
Płetwal karłowaty7–9 mSłaby lub niewidocznyMała zakrzywiona płetwa; ogona nie pokazujeKrótkie wynurzenia, często w pojedynkę
MorświnPoniżej 2 mNiewidocznyMała trójkątna płetwaSzybkie przewroty przy powierzchni

Na wodzie z łowcami śledzi

Nasz wybór płynie na żerowiska katamaranem ze 147 miejscami, ogrzewanym salonem i otwartym górnym pokładem, od ~194 €. Jeśli nie zobaczysz wielorybów, możesz bezpłatnie dołączyć do innego rejsu w dowolnym terminie z wolnymi miejscami w ciągu sezonu.

Jak wygląda obserwacja

Spodziewaj się raczej grzbietów i płetw niż wyskakujących wielorybów. Przez większość czasu obserwujesz wydmuchy wiszące w powietrzu i ciemne grzbiety przetaczające się przez szarą wodę. Gdy humbak nurkuje, jego ogon unosi się na tle gór. Wyskoki się zdarzają, ale na tyle rzadko, że przewodnik zaczyna wiwatować. Wszystko zdradzają mewy, bo tłum mew krążący nisko nad jednym miejscem zwykle oznacza, że pod spodem żerują orki.

Łodzie trzymają ustaloną odległość zgodnie z lokalnymi wytycznymi. Pomaga lornetka albo długi obiektyw. Orki nie czytają jednak przepisów. Czasem wynurzają się tuż obok łodzi. Jak działają zasady dotyczące odległości, wyjaśnia osobny poradnik, a nasz poradnik fotograficzny opisuje ustawienia do słabego światła.

Czas z wielorybami bardzo różni się w zależności od rejsu.

Gdy śledzie nie współpracują

Żaden rejs nie gwarantuje wielorybów. Brim podaje skuteczność powyżej 95 procent, ale śledzie mogą się przemieścić, a sezon może skończyć się wcześniej, niż planowano. Większość organizatorów łagodzi to ryzyko. Nasz wybór pozwala bezpłatnie dołączyć do innego rejsu, Rødne oferuje bezpłatny drugi rejs rezerwowany w punkcie Destination Tromsø, a MS Gabriele za ~186 € daje bezpłatny drugi bilet w tym samym sezonie. Wszystkie zasady drugiej szansy w porównaniu znajdziesz w osobnym poradniku.

Jeśli długa przeprawa martwi cię bardziej niż wieloryby, przed rezerwacją przeczytaj nasz poradnik o chorobie morskiej.

Pytania i odpowiedzi

O co ludzie pytają w sprawie wielorybów

Jakie wieloryby można zobaczyć w Tromsø?

Głównie orki i humbaki, które zimą podążają za śledziami. Regularnie pojawiają się płetwale zwyczajne. Płetwale karłowate zdarzają się od czasu do czasu, kaszaloty tylko rzadko.

Kiedy najlepiej zobaczyć orki w Tromsø?

Od listopada do stycznia. Szczyt przypada na grudzień i styczeń, a sezon może zacząć się pod koniec października i czasem trwa do lutego.

Jak odróżnić orkę od humbaka?

Orki są czarno-białe, mają wysoką płetwę grzbietową i pływają w grupach. Humbaki są większe i ciemne, z małą płetwą na garbie i wysokim, krzaczastym wydmuchem. Przed nurkowaniem często unoszą ogon.

Czy widać wieloryby wyskakujące z wody?

Czasem, ale nie na większości rejsów. Spodziewaj się wydmuchów i ciemnych grzbietów przetaczających się przez wodę, a od czasu do czasu ogona humbaka przed nurkowaniem.

Dlaczego łodzie płyną aż do Skjervøy?

Bo tam w ostatnich latach zimowały śledzie, a wieloryby podążają za rybami. Mniej więcej dekadę temu gromadziły się znacznie bliżej Tromsø.